Poświęcenie medalików dla dzieci klas drugich

W poniedziałek, 9 grudnia 2013 r. podczas mszy  świętej roratniej o godz. 17.00 miał miejsce kolejny etap przygotowania do Pierwszej Komunii św. dzieci z klas drugich naszej parafii. Ksiądz Bogusław poświęcił dzieciom medaliki, aby były dla nich drogowskazem na drodze życia.

Jaką rolę spełnia medalik w życiu religijnym? Czym on jest?

    Kochamy małe, piękne przedmioty. Mogą one mieć dla nas wyjątkową wartość, choćby inni tego nie rozumieli. Przypominają miłość, przyjaźń, spotkania, sprawy bliskie sercu.

    Od najdawniejszych czasów chrześcijanie po spotkaniach z osobami słynącymi z mądrości i świętości, bądź po pielgrzymce do miejsca świętego, chcieli mieć choćby drobną pamiątkę, która by to wydarzenie im przypominała. Zrodziło się z tego pragnienie posiadania jakiejś rzeczy z odwiedzanego miejsca. Często były to figurki, obrazki, medaliki.

   Jaką rolę spełnia medalik w życiu religijnym? Czym on jest?

     Medalik to okrągły lub owalny krążek wykonany najczęściej z nierdzewnego metalu zdobiony z obydwu stron wizerunkami Pana Jezusa, Matki Bożej, świętych lub znakiem

      Szczególną popularnością cieszy się nadal Cudowny medalik, przedstawiający wyobrażenie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Medalik ten zapoczątkowały objawienia Matki Bożej św. Katarzynie Laboure`. Otóż na jesieni 1830 roku ta francuska siostra widziała w czasie modlitwy Najświętszą Maryję Pannę, taką jaką zazwyczaj przedstawia się pod nazwą Niepokalanie Poczętej, stojącą z wyciągniętymi ramionami. Była ubrana w białą suknię i płaszcz srebrzysto-błękitny z welonem koloru jutrzenki. Z Jej rąk wychodziły jakby wiązki promieni o niezwykłym blasku, które są symbolem łask, wypraszanych przez Maryję dla ludzi, którzy o nie proszą. Wokół obrazu przeczytała wypisane złotymi literami następujące wezwanie: „O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. Medalik ten jest często spotykany w Polsce, a upowszechniły go nie tylko siostry szarytki, ale także św. Maksymilian Kolbe.

    Na co dzień żyjemy w świecie symboli i znaków, które z racji swego podobieństwa, uzmysławiają coś duchowego, niewidzialnego. Ludzie chcąc wyrazić swoją przynależność do różnych grup, czy stowarzyszeń, tak samo się ubiera ją, często noszą znaki, dzięki którym się rozpoznają. Na przykład łatwo rozpoznajemy harcerzy. Po habitach, po ich kolorze i kształcie rozpoznajemy kto do jakiego zakonu czy zgromadzenia przynależy. Jako dzieci Boże, jako chrześcijanie, nie wyróżniamy się jednakowym ubiorem. To co powinno nas wyróżniać to dobre życie, wierność Panu Bogu, Jego przykazaniom i Ewangelii. Dzięki temu stajemy się znakiem — światłem świata.

    W przygotowaniu do przyjęcia po raz pierwszy Chrystusa w Komunii świętej rodzice przekazali swoim dzieciom medalik — symbol wiary. Jest to znak przynależności do Boga, do Bożej Matki. Noszenie medalika nie oznacza zabezpieczania się„amuletem”, uprawiania magii. Jest to wyraz żywej wiary: Jestem Twój, o Boże. Ma on być także pamiątką tego, co się dokonało podczas chrztu św., kiedy staliśmy się dziećmi Bożymi i zobowiązaliśmy się do dawania świadectwa o Bogu w swoim codziennym życiu.

 

Dodatkowe informacje